Het gebruik van kwikverlichting voor UV-hardening wat slimmer maken
Al lang zijn standaardkwikbuisjes de betrouwbare oplossingen in de industriële wereld. Ze werken gewoon. Maar we gaan nu steeds minder gebruikmaken van de oude manier van werken, waarbij je simpelweg een lege lamp vervangt wanneer deze kapotgaat. De nieuwe manier van werken houdt in dat je alles in real-time in de gaten houdt: je kunt precies zien hoeveel energie er wordt verbruikt en je ziet ook wanneer de UV-intensiteit afneemt naarmate de lamp ouder wordt.
Wat gebeurt er eigenlijk in die lange levensduurige buisjes?
Als je kijkt naar buisjes met een lange levensduur, betaal je eigenlijk voor beter kwartsmateriaal en een nauwkeurigere menging van gassen. Het doel is om te voorkomen dat de elektroden te snel slijten. Het gaat erom de druk van het kwikdamp te behouden. Op diese manier blijft de UV-uitstoot over duizenden uren constant. Je hoeft niet meer te raden of het licht nog voldoende sterk is; het blijft gewoon op hetzelfde niveau.
Maar hier komt het interessante gedeelte: energiemeting. In plaats van naar de machine te gaan en te vragen of de lamp nog voldoende licht geeft, of te wachten tot de lamp helemaal kapotgaat, kunnen sensoren dit voor je doen. Ze meten de stroomsterkte en de intensiteit van het licht. Je weet precies op welk moment de uitstoot onder het vereiste niveau daalt. Geen geraden meer nodig.
Een overzicht van alle apparaten
Het toevoegen van ‘slimme’ technologie betekent meestal dat je sensoren en UV-meeters moet gebruiken die met je PLC kunnen communiceren. Nu kun je alle apparaten in je bedrijf op één scherm bekijken. Dat is een grote opluchting. Je kunt bijvoorbeeld zien wanneer een balast of een vuile reflector problemen veroorzaakt, voordat dit een hele batch producten beschadigt. Hierdoor wordt onderhoud niet meer een kwestie van geluk, maar iets wat je zelf kunt beheersen.
De nadelen (want niets is perfect)
Het is niet zo eenvoudig als het lijkt. Het toevoegen van deze sensoren betekent dat je het elektriciteitsnetwerk wat ingewikkelder maakt. Je hebt ook signaalconverters nodig om de gegevens van de lampen naar het netwerk te sturen. Dat is weer iets wat je moet regelen.
En nog een waarschuwing: deze apparaten genereren veel hitte. Echt veel hitte. Als de koelventilatoren stoppen, kan de hitte de sensoren alvast beschadigen, voordat de lamp zelf kapotgaat. Wees dus voorzichtig bij het ontwerp van het koelsysteem: het moet in staat zijn om de hitte van zowel de lampen als de nieuwe hardware aan te kunnen. Anders koop je alleen maar dure sensoren die beschadigd raken.